കയ്യും തലയും പുറത്തിടരുത്‌

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Tuesday, October 2, 2012

പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന കഥകള്‍


വിങ്ങുന്ന സായാഹ്നത്തിലെ ഒരു പത്ത് മഴത്തുള്ളികള്‍ മതി ,നിങ്ങളുടെ ജാലകത്തിന് ചുവട്ടിലെങ്ങോ കിടന്നിഴഞ്ഞിരുന്ന പുഴു പിന്നെ ജീവന്‍ തിളച്ചുമറിയുന്ന ചിറകുകളുമായി പറന്നുയര്‍ന്നുവരും. ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു കൂത്താട്ടം. എഴുത്തുകളും ഇങ്ങനെയല്ലേ ഉണ്ടാകുന്നത്... പാറ്റകള്‍ പൊടിയുന്നത് പോലെ. ചോദിക്കുന്നത് ഉറൂബ്.

ചില എഴുത്തുകള്‍ക്ക് മഴയുടെ താളമുണ്ടാകും.
 നനവുണ്ടാകും.
പുതുമണ്ണിന്റെ മണവും മാര്‍ദവവുമുണ്ടാകും.
പി.കെ പാറക്കടവിന്റെ 'നമുക്ക് മഞ്ചങ്ങളില്‍ മുഖാമുഖം ഇരിക്കാം' എന്ന പുസ്തകത്തിലെ കഥകള്‍ വായിച്ചുതീര്‍ന്നിട്ടും നിര്‍ത്താതെ പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
വായുവിലത്രയും വിഷം നിറച്ച്, മരങ്ങളത്രയും വെട്ടിമാറ്റി ഭൂമിയെ മൊത്തം മൊട്ടയടിച്ച് ഒരു ബാര്‍ബറായി മനുഷ്യന്‍ ഗതിമാറുന്ന കാലങ്ങളെ വരയുന്നു പി.കെ പാറക്കടവ്.

''അയാള്‍ക്ക് കാല്‍തെറ്റി, വീണിടത്തുനിന്നും അയാള്‍ എഴുന്നേറ്റതേയില്ല, ഒരിക്കലും. പുഴു ശരീരത്തിലേക്ക് കയറി അയാളെ തിന്നാന്‍ തുടങ്ങി.... പുഴു അയാളുടെ കഴിഞ്ഞകാല ദുഷ്‌ചെയ്തികളെ ഓര്‍മപ്പെടുത്തി... പുഴു പറയുന്നതൊന്നും അയാള്‍ കേട്ടില്ല. ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ പുഴുവിന്റെയും പുല്‍ക്കൊടിയുടെയും ഭാഷ മനസ്സിലാക്കാത്തവന്‍, മരിച്ചുകഴിഞ്ഞാല്‍ എങ്ങനെ അറിയാനാണ് ഇതൊക്കെ...''

ബാല്യം, വൃദ്ധന്മാര്‍ക്കിപ്പോള്‍ ഒരു കടങ്കഥയായിത്തീര്‍ന്നിട്ടുണ്ടാകും. ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതാന്‍ തുനിയുന്നവരെല്ലാം, ശൈശവം ഭാഷയിലേക്ക് പകര്‍ത്തുന്നിടത്ത് പരാജയപ്പെട്ടേ മതിയാകൂ എന്ന് പറയുന്നുണ്ട് സുഭാഷ് ചന്ദ്രന്‍ മനുഷ്യന് ഒരാമുഖം എന്ന നോവലില്‍. അബോധത്തിന്റെ പെരുംകടലിലെവിടെയോ സ്വഛന്ദം വിഹരിക്കുന്ന ശൈശവമെന്ന സ്വര്‍ണ മത്സ്യത്തെ ഭാഷയുടെ വലയിട്ടു പിടിക്കാന്‍ എഴുത്തിന്റെ ഏത് മുക്കുവന് കഴിയും...?

ബാല്യത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്ന വൃദ്ധന്റെ കഥ പറയുന്നു പി.കെ. മേശപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന കൊച്ചുമോന്റെ നോട്ടുപുസ്തകത്തില്‍നിന്ന് ഒരു താള് വിറച്ച് വിറച്ച് പറിച്ചെടുക്കുന്നു അയാള്‍. കടലാസ് ഒടിക്കുകയും മടക്കുകയും ചെയ്ത് തോണിയുണ്ടാക്കുകയാണ്. പുറത്താരും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി, ആയാസപ്പെട്ട് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി... കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ കടലാസ് തോണി ഇറവെള്ളത്തിലേക്ക് ഒഴുക്കി.
'ഇറയത്ത് നിന്ന് കാലം ഇറ്റിത്തീരുകയാണ്. വൃദ്ധന്റെ നെഞ്ചില്‍ ഭാരമുള്ള മറ്റൊരു തോണി ആടിയാടി ഉലയുകയാണ്.'

അയാള്‍ വീടുവെച്ചത് ലോണെടുത്തിട്ടാണ്. തവണകളായി തിരിച്ചടച്ചാല്‍ മതി. വാഹനം വാങ്ങിയതും അങ്ങനെ തന്നെ. ഫ്രിഡ്ജ്, ടി.വി, വാഷിംഗ്‌മെഷീന്‍.. മരണത്തിന്റെ മാലാഖയോട് അയാള്‍ ഒരുവരം മാത്രം ചോദിച്ചത്രെ.
'തവണകള്‍'
തവണകളായി തന്നെയാണ് അയാളീ ലോകത്ത് നിന്ന് കൂടൊഴിഞ്ഞതും... ആദ്യം മുട്ടിന് താഴെ കുഴഞ്ഞ് കിടപ്പായി. പിന്നെ അരക്കു താഴെ... പിന്നെ കഴുത്തിന് താഴെ....
ആര്‍ത്തിയുടെ കാലികകാലത്തെ പി.കെ എമ്പാടും പരിഹസിക്കുന്നു.

ചെറുപ്പം മുതല്‍ അവന്‍ ശീലിച്ചത് പട്ടിണിയാണ്. ഉപ്പയുടെ മരണാനന്തരം മൂന്നാം നാള്‍, പക്ഷേ ആ ബാലന് നല്ലൊരു സദ്യ കിട്ടി. ജീവിതത്തിലാദ്യമായാണവന്‍ രുചിയറിഞ്ഞ് ഭക്ഷിക്കുന്നത്.
'ചൂടുള്ള നെയ്‌ചോറും ഇറച്ചിയും കൊതിതീരുംവരെ തിന്നതിന് ശേഷം കൈകഴുകി കുട്ടി നേരെ അകത്തേക്ക്...
അകത്ത് ഇരുട്ടിന് കൂട്ടിരിക്കുന്ന ഉമ്മയുടെ മടിയിലേക്ക് കയറി അവന്‍ ചോദിക്കുന്നു: 'ഉമ്മാ, ഉമ്മ എപ്പഴാ മരിക്വാ'

ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദുഃഖം വിശപ്പാണെന്ന പവിത്രന്‍ തീക്കുനിയുടെ വാക്കുകളാണ് പി.കെയുടെ സദ്യ എന്ന കഥ വായിച്ചപ്പോള്‍ ഓര്‍മവന്നത്.

വാക്കുകള്‍ വേണ്ടിടത്ത് കൃത്യമായി വീഴുമ്പോഴാണ് അത് അവതാരങ്ങളാകുന്നത്. വാക്കുകള്‍ക്ക് ജീവന്‍ വെക്കുന്നത്. ഹാസ്യം രോഷമായും രോഷം അഗ്നിയായും വായനക്കാരെ പൊള്ളിക്കുന്നത്. കൊല്ലലും കൊല്ലിക്കലും ദിനചര്യയായ ഒരു നാടിന്റെ വേദനയെ എത്ര തീക്ഷ്ണമായാണ് പി.കെ 'നാദാപുരം' എന്ന കഥയില്‍ പകര്‍ത്തുന്നത്.
'അടുത്തെവിടെ നിന്നോ ബോംബ് പൊട്ടുന്ന ശബ്ദം.'
'മോനെ എണീക്ക്... രാവിലത്തെ ബോംബ് പൊട്ടി... എന്നിട്ടും എന്തൊരുറക്കാ...'
മോന്‍ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ജാലകപ്പാളി തുറന്നു. കരിഞ്ഞ മാംസത്തിന്റെ മണം. മോന്‍ ചോദിച്ചു: 'ആരാളീ... ഓലോ... ഞമ്മളോ...? (ആരാണ്? അവരോ നമ്മളോ?)

വലുതുകളെ പ്രണയിക്കുന്നവരാണ് നമ്മള്‍. അയല്‍ക്കാരന്റെ വീടിനേക്കാള്‍ അല്‍പമെങ്കിലും വലുപ്പം തന്റെ വീടിന് വേണം. അല്ലേല്‍ ഉറക്കം കെടാന്‍ അത് തന്നെ മതി. ജീവിതത്തില്‍ മാത്രമല്ല, എഴുത്തിലും ലാളിത്യം വേണമെന്ന് നമ്മെ പഠിപ്പിച്ച എഴുത്തുകാരനാണ് പി.കെ പാറക്കടവ്. നമുക്ക് മഞ്ചങ്ങളില്‍ മുഖാമുഖം ഇരിക്കാം എന്ന പുസ്തകത്തിലും കത്തുന്ന കഥകളിലൂടെ പി.കെ നമുക്ക് വഴികാട്ടുന്നു. ചെറുതുകളുടെ മഹത്വം ഓതിപ്പഠിപ്പിക്കുന്നു.
--------------പ്രസാധനം : പ്രതീക്ഷ ബുക്‌സ്‌---------------


15 comments:

അനക്കപ്പോ നർമ്മം മാത്രല്ല വ‌രുവാല്ലേ.. ??

മരണത്തിന്റെ മാലാഖയോട് അയാള്‍ ഒരുവരം മാത്രം ചോദിച്ചത്രെ.
'തവണകള്‍'
തവണകളായി തന്നെയാണ് അയാളീ ലോകത്ത് നിന്ന് കൂടൊഴിഞ്ഞതും... ആദ്യം മുട്ടിന് താഴെ കുഴഞ്ഞ് കിടപ്പായി. പിന്നെ അരക്കു താഴെ... പിന്നെ കഴുത്തിന് താഴെ....

അമ്പമ്പോ

മക്ബു,
പുസ്തകങ്ങളെ കുറിച്ച് വളരെ ഗൌരവമായി ആണ് എഴുതാറുള്ളത് ,തരക്കേടില്ലാത്ത വായന ഉള്ള ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ആണ് എന്ന് പല എഴുത്തുകളില്‍ നിന്നും മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട് ,കൂടുതല്‍ വായിക്കുക ,എഴുതുക ,,നന്മ വരട്ടെ

മഖ്ബൂല്‍ .. വളരെ നന്നായീട്ടൊ ഈ അവലോകനം.. ആശംസകള്‍..

വയറ്റിനുള്ളില്‍ അസ്‌ക്യതയും അസ്പൃശ്യതയും അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട് ,അതോണ്ട് വായിക്കാന്‍ വന്നതാ -ഇപ്പൊ അത് കൂടിയെന്ന് തോന്നണു.സന്തോഷം

കൊച്ചു കഥകളുടെ തമ്പുരാന്‍,പാറക്കടവിനെ വലിയ കണ്ണുകള്‍ കൊണ്ട് വേണം വായിക്കാന്‍.... മെഹദ്‌ മഖ്ബൂലിനു അതിന് കഴിഞ്ഞു. അഭിനന്ദനങ്ങള്‍

@സുമേഷ് വാസു..
നര്‍മ്മം എന്റെ വീക്‌നെസ്സാണ്.. ഉമ്മ തല്ലാന്‍ വരുമ്പോഴും ചുമ്മാ ചിരിച്ചുപോകും..
ബട്ട് എല്ലായ്‌പ്പോഴും അത് പറ്റുകേലല്ലോ..
@ സിയാഫ്ക്കാ
ഇപ്പോ പഴേ പോലല്ല.. ഞാനല്‍പ്പം സീരിയസ്സാ- ഹിഹി-
@ജെഫുക്കാ
സന്ദര്‍ശനത്തിന് താങ്ക്‌സ് കെട്ടോ
@നേന
വല്യ ഡയലോഗിറക്കണ്ട...
കഥ ഇന്ന് വരും നാളെ വരും എന്നും കുറേ കാലമായില്ലേ...
@സുരേഷ് കീഴില്ലം..
വന്ന് കണ്ടതിന് താങ്ക്‌സ് കെട്ടോ..

അവലോകനം നന്നായിരിക്കുന്നു മഖ്‌ബൂല്‍ ..

ഈ പുസ്തകം വായിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷെ മികച്ച ഒരു പരിചയപ്പെടുത്തല്‍ . വായിക്കണം

നല്ല പോസ്റ്റ്.
പരിചയപ്പെടുത്തലിന് നന്ദി

വ്യത്യസ്തമായൊരു പുസ്തക പരിചയം. ഗ്രന്ഥകാരനുയർത്തിയ വിഷയങ്ങളുടെ ഗൗരവമത്രയും നിരൂപകന്റെ വാക്കുകളിലും തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
എത്ര എഴുത്തുകാരെയാണ് ഈ ചെറു കുറിപ്പിലുദ്ദരിച്ചിട്ടുള്ളത്!
ചെറുത് മനോഹരമാണെന്ന തത്വത്തിന് പാറക്കടവിന്റെ കഥയും മഖ്ബൂലിന്റെ കുറിപ്പും അടിവരയിടുന്നു.

പാറക്കടവിന്റെ ഒരു കൃതി പോലും ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടില്ല .ഇന്ന് വൈകുന്നേരം എനിക്ക് സമ്മാനമായി സുഹൃത്ത്‌ അയച്ചിരിക്കുന്നതു പാറക്കടവിന്റെ ചെറുകഥകള്‍ ആണ്.വായനയ്ക്ക് മുന്‍പേ ഇതുപോലൊരു പരിജയപ്പെടുതല്‍ വായിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞതില്‍ സന്തോഷം .നന്ദി മക്ബൂ .

paarakkadavine പരിചയപ്പെടുത്തിയ ഈ പോസ്റ്റ് നന്നായി ആശംസകള്‍

നന്നായിരിക്കുന്നു മഖ്ബൂല്‍. അഭിനന്ദനങ്ങള്‍..

നല്ല അവലോകനം.... വളരെ ഉപകാരപ്രദം

നാട്ടില്‍ പോകുമ്പോള്‍ പാറകടവിനെ വായിക്കാന്‍ പറ്റും എന്നു വിചാരിക്കുന്നു.

Post a Comment